COBOL en ‘The Twilight Zone’

Ergens in de jaren 50 was er een vrouw met de naam Grace Hopper. En er was een man met de naam Rod Serling. Hoewel deze mensen niet direct met elkaar in verband gebracht kunnen worden hebben zij toch een ding gemeen.

Beide zijn er in geslaagd een concept neer te zeten dat tot op de dag van vandaag doet wat de makers hadden bedoeld. Rod was verantwoordelijk voor de TV serie ‘The Twilight Zone’ en Grace stond aan de wieg van wat we vandaag de dag nog steeds kennen als COBOL.

 

The Twilight Zone

In een grijs verleden heb ik regelmatig vol spanning naar de serie ‘The Twilight Zone’ (in Nederland ‘Tweeduuster’) op de buis gekeken. Destijds in zwart-wit op een klein Philips TV scherm in een groot hondenhok.

De serie liep in totaal vijf seizoenen, 156 afleveringen, en won vele prijzen. Van de 156 afleveringen is er één die ik nooit ben vergeten, namelijk ‘The Arrival’. De complete serie is helaas niet te koop in de plaatselijke videostore maar kan wel worden verkregen via Internet. Een download van 28 Gb. Maar absoluut de moeite waard.

Wij zijn inmiddels verwend met breedbeeld LCD schermen en Dolby Surround geluid. Als het even kan nog in HD ook. In films als ‘The Matrix’ wordt dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheden die moderne technologie ons biedt. En dit levert een aardig stuk amusement op. Toch ? Of wint techniek van het verhaal ?

Ik kijk vandaag de dag regelmatig afleveringen van ‘The Twilight Zone’. In zwart-wit, vierkant beeld en met mono geluid dat nog kraakt en ruist ook. En toch kijk ik er met plezier naar. Niet omdat de beeldkwaliteit nu zo geweldig is, of het geluid de kopjes op tafel doet trillen, maar omdat de verhaallijn gewoon goed is. En het feest der herkenning bij het voorbijkomen van ‘The Arrival’ was een Deja Vu ervaring op zich.

Rod Serling was in staat tot het schrijven van boeiende verhalen die iedereen begreep en toch een zekere diepgang hadden. Daardoor was de serie destijds zo populair. Gelimiteerd door de beperkte technologie er toch in slagen een groot publiek te boeien. Een prestatie op zich. Ik geloof dat het meest spectaculaire special effect in de serie bestond uit een crossfade.

COBOL

In een grijs verleden heb ik regelmatig gewerkt aan het bouwen van applicatie programmatuur. Op NCR minisystemen en mainframes. In COBOL met een eenvoudige tekst editor en lijn debugger. Debuggen deed je overigens alleen als het echt niet anders kon. Je moest een afdruk maken van de compilatielisting van het programma en aan de hand hiervan via single steps en moeizaam geplaatste breakpoints de fout in het programma lokaliseren. Kostte zo een halve dag.

Maar was de applicatie vrij van fouten (kan dat?) dan liep het ook als een zonnetje totdat er weer eens ingrijpende wijzigingen aan het systeem moesten worden aangebracht. Dan begon het circus van testen en debuggen weer opnieuw.

We zijn inmiddels verwend met ontwikkelomgevingen als Visual Studio en het .NET framework van Microsoft. In programmeertalen als C# wordt dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheden die de moderne technologie ons biedt. En dat dit fraaie applicaties oplevert weten we allemaal.

Maar als het gaat om het programmeren van business logica, calculaties en het verwerken van complexe transacties dan gebruik ik nog steeds COBOL. Niet omdat de taal nu zo mooi is, maar omdat de taal doet wat je er van verwacht. Op om het even welk platform. Altijd.

Grace Hopper was in staat tot het opstellen van specificaties voor een programmeertaal die iedereen kon lezen en die iedereen begreep. Daardoor werd de programmeertaal zo populair en komen we COBOL vandaag de dag overal nog steeds tegen.

Hier houdt het vergelijk tussen Rod en Grace wel op. Rod moest er mee stoppen na 156 afleveringen. Grace,en haar opvolgers, gingen gewoon door. Tot op de dag van vandaag wordt COBOL nog steeds doorontwikkeld. Inmiddels kun je met COBOL in .NET alles doen waar eerst andere programmeertalen voor moesten worden ingezet. Wil je het front end in C# doen en het backend in COBOL ? Kan allemaal.

The Twilight Zone is nog steeds zwart-wit, vierkant en mono. COBOL daarentegen is doorgegroeid naar 4K HD en Dolby Surround. En de code die ik in dat grijze verleden heb geschreven ? Die werkt nog steeds.

 

Link naar aflevering 57 van The Twilight Zone : The Arrival (.avi, 1961, B&W, English, Square and Mono)